Tiseki's Blog :: Love is color blind

Step.19

ยูชอนมองไปตามทิศทางของมีดที่พุ่งมาสังหารพยานคนสำคัญ..แต่ทันใดนั้น...ปลายมีดที่ถือโดยองค์ชายรัชทายาทอันดับสองก็จ่อที่คอของจุนซูแล้ว!!!

"พอแค่นี้..องค์ชายยูชอน..หากเจ้าก้าวมาอีกก้าวเดียว ข้าไม่มั่นใจว่าปลายดาบเล่มนี้จะฝังอยู่ที่ต้นคอของผู้ใด"

ยูชอน และเจ้าฟ้าจางซูต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในขณะที่ชางมินควักดาบขึ้นมาชี้ไปยังองค์ชายยุนโฮตามสัญชาตญาณ เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าทหารอารักขาต่างก็ดึงดาบออกมาตราหน้าองค์ชายยุนโฮเช่นกัน

"องค์ชายยุนโฮ...พระองค์ทำอะไรของพระองค์..ปล่อยหม่อมฉันนะพะยะค่ะ" จุนซูพูดพลางสะบัดตัวให้ออกจากวงแขนที่โอบรัดตัวเองไว้แม้ปลายดาบจะจ่อที่คอตัวเองอยู่ก็ตาม

"อยู่นิ่ง ๆ เถิด..จุนซู...เจ้าคงไม่อยากให้คอของเจ้าเปื้อนเลือดใช่หรือไม่" ยุนโฮกล่าวพลางกระชับปลายแขนมากขึ้น

"ปล่อยจุนซูเถอะองค์ชาย..ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีทางทำร้ายจุนซู" ยูชอนตะโกนเสียงดัง องค์รัชทายาทแห่งชิลลายืนปลายนิ้วสั่นระริกด้วยความโกรธ

"ก็ไม่แน่หรอก..เมื่อถึงคราวจวนตัว..ข้าก็ต้องรักษาชีวิตข้าไว้ก่อน..และอีกอย่าง..หากข้าจะต้องมีอันเป็นไป..ข้าคงเลือกตายไปพร้อมกับคนที่ข้าหลงใหล..ข้าก็คิดเหมือนข้าใช่หรือไม่ องค์ชายยูชอน..ฮึฮึ"

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น..ข้างงไปหมดแล้ว" เจ้าฟ้าจางซูกล่าวด้วยความสับสน

"ปล่อยจุนซูบัดเดี๋ยวนี้..องค์ชายยุนโฮ..มิเช่นนั้นข้าจะไม่ไว้หน้าเจ้าอีกต่อไป" ยูชอนตะโกน

"อย่าสนใจข้าเลยองค์ชายยูชอน..เจ้าควรรีบนำทัพกลับชิลลาไปปกป้องบ้านเมืองของเจ้าดีกว่า..ส่วนชายผู้นี้..ข้าจะขอรับไปดูแล จนกว่าข้าจะพอใจก็แล้วกัน" ยุนโฮพูดพลางกระชับแขนที่โอบคอจุนซูไว้

"เจ้าหมายความว่าเยี่ยงไร?" ยูชอนตะโกนถาม

"ลองถามองครักษ์ของเจ้าดูสิ"

ยูชอนหันไปหาชางมินตามคำแนะนำของยุนโฮ ชายหนุ่มหน้าเสียเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจเอ่ยบางอย่างให้แก่องค์ชายยูชอน

"เอ่อ..เกิดกบฏพะยะค่ะ!!!"

ยูชอนเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ พลางมองใบหน้าขององค์ชายยุนโฮที่กำลังแสยะยิ้มอย่างอารมณ์ดี

"กองกำลังกบฏบุกพระตำหนักองค์หญิงฮเยจินและจับองค์หญิงเป็นตัวประกัน ส่วนฝ่าบาทกับองค์ชายแจจุงจึงถูกคุมตัวไว้ที่ตำหนักในพะยะค่ะ" ชางมินตอบ

"ก..กบฏรึ..องค์ชายยุนโฮ..นี่เจ้า...."

"นี่หมายความว่าองค์หญิงฮเยจินถูกจับเป็นตัวประกันงั้นรึ?..นี่เป็นฝีมือของเจ้างั้นรึองค์ชายยุนโฮ!!" เจ้าฟ้าจางซูกล่าวพลางหยิบดาบขึ้นมาหมายจะเข้าไปทำร้ายองค์ชายยุนโฮ แต่ถูกยูชอนห้ามไว้เสียก่อน

"อย่าพะยะค่ะ!!"

"ข้าไม่สนใจว่าองครักษ์ของเจ้าจะเป็นเช่นไร..ข้าจะบั่นคอคนที่กักขังพระราชนัดดาของข้าบัดเดี๋ยวนี้"

"แต่ข้าไม่ยอมให้จุนซูถูกทำร้ายเด็ดขาด..จุนซูมีความสำคัญต่อข้าและชาวชิลลามาเกินกว่าที่พระองค์คิดนะพะยะค่ะ" ยูชอนอธิบาย

"ฮึฮึ..ข้าคิดว่าทั้งสองพระองค์คงมีกิจที่จะต้องทำใช่หรือไม่พะยะค่ะ..ได้โปรดอย่าสนใจข้าเลย ทรงสนใจบ้านเมืองก่อนดีกว่า..ฉะนั้น..ข้าจะขอตัวจุนซูไปก่อนล่ะ"

"ยูชอน!!!!" จุนซูตะโกนด้วยความตกใจ เมื่อถูกองค์ชายยุนโฮกระชากตัวขึ้นมาบนม้าอย่างง่ายดาย ก่อนจะดันให้ร่างเล็กนั่งบนม้าข้างหน้าโดยใช้แขนกำยำโอบเอวไว้อย่างแน่นหนาไม่ให้ร่างเล็กหลุดจากวงแขนไปได้

"องค์ชายยุนโฮ..เจ้าจะทำอะไร..ปล่อยจุนซูเดี๋ยวนี้!!"

ยุนโฮไม่ฟังเสียง ชายหนุ่มควบม้าที่มีจุนซูนั่งอยู่ข้างหน้าจากไปพร้อมเสียงหัวเราะ  ยูชอนกระโดดขึ้นม้าทันทีเพื่อไล่ตามยุนโฮไป แต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อมีปลายดาบแหลมคมจ่อมาที่ตน

"หม่อมฉันคงไม่สามารถปล่อยพระองค์ไปได้" ชางมินพูด ในขณะที่ใช้มีดจ่อคอองค์ชายรัชทายาทด้วยมือสั่นระริก "ได้โปรดอย่าตามไปเลยพะยะค่ะ"

"ชางมิน..เจ้า.."

"ได้โปรดเสด็จกลับชิลลา..และจัดการกบฏให้สิ้นซากด้วยเถอะพะยะค่ะ" ชางมินยืนยัน

"เจ้าก็รู้นี่..หากต้องปะดาบกับเจ้า..ยังไงข้าก็ชนะเจ้าแน่นอน..ฉะนั้นลดดาบซะ..ข้าจะไปตามจุนซู"

"หม่อมฉันรู้พะยะค่ะ..และถ้าเป็นเยี่ยงนี้ล่ะพะยะค่ะ" ชางมินลดปลายดาบที่ชี้มายังองค์ชาย ก่อนจะพลิกดาบแล้วนำมาจ่อที่คอตัวเองแทน "หากพระองค์ยังคงไม่ได้สติ และเพิกเฉยต่อกบฏบ้านเมือง หม่อมฉันคงมิอาจอยู่เพื่อเห็นชิลลาย่อยยับได้พะยะค่ะ"

"เจ้ากำลังขู่ข้างั้นรึ?"

"หม่อมฉันมิบังอาจข่มขู่พระองค์หรอกพะยะค่ะ"

"เจ้า!!!"

ชางมินยืนยันที่จะปลิดชีพตนเองหากยูชอนมิทำตามที่ตนร้องขอ องค์ชายข่มความปรารถนาในใจของตนผ่านปลายนิ้วมือ..ก่อนจะกระโดดลงจากม้า แล้วกระชากดาบมาปัดดาบที่ชางมินถือจ่อคอไว้จนหลุดไปพ้นมือ ก่อนจะคุกเข่าลงต่อหน้าเจ้าฟ้าจางซูแห่งโคกูรยอ

"ข้าเสียใจที่เกิดเหตุการณ์เสื่อมเสียเช่นนี้ในขณะที่ที่องค์หญิงประทับที่ชิลลา..แต่พระองค์โปรจงไว้วางพระทัยเถิด..ข้าจะจัดการกบฎให้สิ้นซาก และนำองค์หญิงคืนสู่โคกูรยอได้อย่างปลอดภัย"

"ข้าจะเชื่อใจเจ้าได้หรือไม่องค์ชายยูชอน" เจ้าฟ้าจางซูกล่าวเสียงเรียบ

"ชิลลาคือแผ่นดินของข้า..ข้าไม่ยอมให้ผู้ใดมาทำร้ายแน่ขอรับ"

"สามวัน..ข้าให้เวลาเจ้าจัดการกบฎให้สิ้นซาก..มิฉะนั้น..ข้าจะมารับราชนัดดาของข้า..ด้วยตัวข้าเอง.."

เจ้าฟ้าจางซูกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะกระโดดขึ้นม้าแล้วนำทัพจากไป...ยูชอนมองกองทัพเจ้าฟ้าจางซูจะลับสายตาก่อนจะหันมาหาชางมิน

"เตรียมจัดทัพ..เราจะกลับชิลลา"

-------------------------------

"ปล่อยข้านะ..เจ้าจะพาข้าไปไหน..ปล่อยข้า" จุนซูตะโกนกรีดร้องขณะที่สองมือถูกมัดไพล่หลังไว้กับต้นไม้ องค์ชายยุนโฮพาเขาขี่ม้ามาไกลจนเขาไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน และยังอยู่ในชิลลาหรือไม่

"วาจาของเจ้าช่างหยาบคายนัก..ไม่เรียกข้าว่า"พระองค์" และแทนตัวว่า "หม่อมฉัน" เช่นเคยแล้วรึ " ยุนโฮพูดพลางหยิบหญ้าสดๆให้ม้า ราวกับตอบแทนที่มันพาเขาและเชลยมาให้ห่างจากองค์ชายยูชอนสมใจ

"เจ้ามิสมควรได้รบถ้อยคำเช่นนั้น..เจ้าเป็นกบฎ!!!"

"ดี..เจ้าจะใช้ถ้อยคำเช่นนั้นกับข้าก็ได้..ดูสนิทสนมดี..ข้าชอบ" ยุนโฮยิ้มกว้าง

"เจ้ามันบ้าไปแล้ว..ปล่อยข้านะ..ข้าจะไปหายูชอน"

"อยู่เงียบๆ ดีกว่า..ต่อให้เจ้าตะโกนด่าทอข้าเพียงใด..ข้าก็ไม่ปล่อยเจ้าไป"

"เจ้าต้องการอะไร จะใช้ข้าเป็นเครื่องต่อรองกับองค์ชายยูชอนงั้นรึ..ข้าบอกแล้วไงว่าข้าไม่ได้มีความสำคัญขนาดนั้น องค์ชายยูชอนไม่ทำตามที่เจ้าเรียกร้องเพื่อแลกกับตัวข้าหรอกน่า..ปล่อยข้าไปเถอะ"

"ข้าเคยบอกเจ้าตั้งแต่วันแรกที่พบกันแล้ว ว่าข้าจะเอาเจ้ามาเป็นของข้า..ข้าไม่มีสิ่งใดเรียกร้องจากองค์ชายยูชอน..ยกเว้นเจ้า สิ่งที่ข้าต้องการมีเพียงสิ่งเดียว..ก็คือเจ้านะจุนซู"
ยุนโฮพูดพลางจ้องหน้าสบสายตาจุนซู แววตาของเขาไม่มีคำโกหกเลย

"ตะ..แต่ข้าไม่ใช่สิ่งของ..ข้าไม่ใช่ของผู้ใดทั้งนั้น..ได้โปรดเถิดองค์ชายยุนโฮ..เจ้ากำลังเข้าใจผิด ข้าไม่มีอะไรดีเลย ปล่อยข้าไปเถิด ข้าต้องกลับชิลลา"

"ข้ารักเจ้า"

"แต่ข้าไม่ได้รักเจ้า..ไม่มีวันรักเจ้า..ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยข้า!!! ช่วยด้วยยยยย..ยูชอน..ข้าอยู่นี่..ช่วยข้าด้วยยยย"

"เงียบนะ!!"

"..."

"ถ้าเช่นนั้นเจ้ารักใคร..องค์ชายยูชอนงั้นรึ?"

"ขะ..ข้า"

"บอกข้ามาสิ..ไม่ใช่เพราะเจ้าไม่รักข้า..แต่เป็นเพราะเจ้ารักองค์ชายยูชอนอย่างนั้นรึจุนซู??"

"ใช่!! ข้ารักองค์ชายยูชอน..แต่แม้ข้าไม่ได้รักเขา..ข้าก็ไม่มีวันรักเจ้า"

"ทำไมต้องเป็นมัน..ทำไมข้าต้องสูญเสียทุกอย่างของข้าให้มัน..ทำไม? ทำไม??????"

"ข้าไม่รู้..ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น..ข้ารู้แต่เพียงว่าข้าต้องกลับชิลลา..ไม่เช่นนั้น..ถ้าไม่ใช่ที่นั่น..ถ้าไม่ใช่ที่ชิลลา..ข้าคงกลับบ้านไม่ได้..ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้นะ"

ยุนโฮเอื้อมมือมาคว้าใบหน้าของร่างเล็กและบรรจงกดริมฝีปากแนบไปยังริมฝีปากของจุนซู ปลายลิ้นอุ่นพยายามดันให้ริมฝีปากของร่างเล็กเผยอ แต่กลับได้รับการปฏิเสธ ร่างสูงจึงเพิ่มแรงกดบนฝ่ามือที่ประคองใบหน้าร่างเล็กไว้ แล้วดันลิ้นช่วงชิงความหอมหวานภายในแม้ร่างเล็กไม่เต็มใจก็ตาม

"ข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไป..เจ้าต้องเป็นของข้าเท่านั้น..จุนซู"

-------------------------------

พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้าแล้ว..จุนซูเผลอหลับไปในสภาพที่ถูกมัดติดกับต้นไม้..แต่เมื่อตื่นขึ้นมา..เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนผ้าแพรผืนนุ่ม ภายใต้ผ้าสีขาวผืนใหญ่ที่กางออกมาคล้ายเต๊นท์สี่เหลี่ยมคลุมราวกับห้องขนาดเล็ก จุนซูงัวเงียขยี้ตา นิ้วเรียวเผลอลูบริมฝีปากตนเองโดยไม่รู้ตัว เขาไม่เคยคิดว่าจะต้องมาถูกผู้ชายคนไหนจูบนอกเหนือจากยูชอน สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาเป็นสัญญาณบอกว่าองค์ชายยุนโฮไม่ได้ล้อเล่นเลย..เขาเคยคิดว่าแม้องค์ชายยุนโฮจะร้ายกาจแต่ก็ฉลาดและมีความยับยั้งชั่งใจ..แต่วันนี้เขาชักไม่แน่ใจ

"ตื่นแล้วรึ?" ร่างสูงที่เปิดม่านเข้ามาเอ่ยทัก จุนซูพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะบีบนวดข้อมือตัวเองที่เป็นรอยแดงจากการถูกเชือกมัด

"เจ็บรึ?"

จุนซูพยักหน้า

"ข้าขอโทษ"

"เจ้าจะพาข้าไปไหน? คงไม่คิดจะนอนกลางป่าเช่นนั้นตลอดไปหรอกนะ" จุนซูถาม

"คืนนี้เราจะพักที่นี่ ฟ้าสางแล้วจึงค่อยเดินทาง"

"ไปไหน? จะกลับชิลลาใช่หรือไม่? เจ้าก่อกบฎเพื่อชิงบัลลังก์มิใช่รึ..ไม่กลับไปดูแลกองทัพกบฎหรือไร?"

"ยังฉลาดเช่นเคยนะ..ข้ามองคนไม่ผิดจริงๆ...แต่เสียใจด้วยที่ข้ามิใช่กบฏ"

"ไม่ใช่เจ้างั้นรึ?..งั้นใครคือกบฎ เกิดอะไรขึ้นกันแน่"

"ข้ามิใช่กบฎ..แต่คือข้ากษัตริย์องค์ต่อไปของชิลลา..วางใจเถอะ..อีกไม่นาน..ข้าจะพาเจ้ากลับชิลลาแน่"

"หมายความว่ายังไง..เจ้าวางแผนทำการใดกันแน่..องค์ชายยุนโฮ...กองทัพกบฎที่อยู่ชิลลาเป็นของใคร..บอกข้ามานะ..จะเกิดอะไรขึ้นกับยูชอนตอนที่เขากลับไปชิลลา"

"เป็นห่วงองค์ชายยูชอนรึ"

"ใช่ ข้าเป็นห่วงองค์ชาย..เจ้าวางแผนจะทำอะไรเขา?"

"เจ้าคิดว่า...ข้าควรจะทำอย่างไรกับองค์ชายดีล่ะ?" ยุนโฮยิ้มอย่างมีเลสนัย

"ข้าจะไปหายูชอน"

จุนซูเดินผ่านยุนโฮไป แต่กลับถูกร่างสูงเอื้อมมาคว้าเอวไว้แล้วดึงเข้ามาในอ้อมกอดอย่างง่ายดาย ร่างเล็กพยายามสะบัดตัวให้พ้นจากอ้อมแขน แต่ยิ่งดิ้นก็เหมือนยิ่งรั้งให้อ้อมแขนโอบกอดตัวเองไว้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"ปล่อยข้านะองค์ชาย..ข้าจะไปช่วยยูชอน"

"เจ้านั่นแหละปล่อยองค์ชายยูชอนไป..ต่อจากนี้ข้าคือกษัตริย์แห่งชิลลา..เจ้าจะต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว"

"ข้าไม่ใช่ของใครทั้งนั้น..ปล่อยข้านะ..ปล่อย"

"ถ้าเจ้าดิ้น..ข้าจะจูบเจ้าอีก"

จุนซูหยุดชะงักทันที เขายืนตัวเกร็งอยู่ภายใต้อ้อมกอดขององค์ชายยุนโฮ เขาเกลียดผู้ชายในยุคนี้ชะมัด ทั้งเอาแต่ใจและชอบข่มขู่ ไม่ว่าองค์ชายยูชอนหรือองค์ชายยุนโฮก็มักจะเอาเรื่องจูบมาข่มขู่เขาเสมอ

"ว่านอนสอนง่ายอย่างนี้ค่อยน่ารักหน่อย" ยุนโฮยิ้มมุมปากอย่างพอใจ

"ข้าไม่ไปไหนแล้ว..ปล่อยข้าเถอะ..อยู่อย่างนี้มันอึดอัด"

"ข้าจะเชื่อใจเจ้าได้หรือ?"

"ถึงข้าอยากไปหายูชอน แต่ก็คงไปไม่ถูกอยู่ดี อยู่กลางป่าเช่นนี้ ข้าจะไปไหนได้เล่า ที่สำคัญ..ข้ายังไม่รู้เลยที่นี่คือที่ใด ข้าจะกลับชิลลาได้อย่างไร"

"จริงสินะ..เจ้าไม่ใช่คนที่นี่นิ"

"เช่นนั้นก็ปล่อยข้าได้แล้ว..ข้าอึดอัด"

ร่างสูงค่อย ๆ คลายวงแขนออก ชายหนุ่มเปิดผ้าที่คลุมไว้แล้วจับพาดไว้กับมุมผ้าด้านบน เผยให้เห็นกองไฟที่ก่อไว้ พร้อมกับกลิ่นเนื้อย่างที่หอมเตะจมูก จุนซูเดินตามยุนโฮออกไปโดยไม่ต้องรอให้เรียก ร่างเล็กเอื้อมมือไปจับกริชเล่มเล็กที่ชางมินเคยให้ไว้ พลางกระชับสันมีดให้ติดกับเข็มขัดแน่นยิ่งขึ้น..หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่น่าไว้วางจริง..เขาอาจจะต้องใช้มัน

-------------------------------------------------

จุนซูนั่งมองสายน้ำที่ไหลเอื่อยลัดเลาะไปตามซอกหินอย่างเหม่อลอย..ยุนโฮพาเขามายังลำธารขนาดใหญ่ที่มีแอ่งหินโผล่ขึ้นมาจากสายน้ำโดยรอบ เขายังคงอยู่ในป่า ไม่ว่าจะมองไปทิศไหนเขาก็เจอแต่ต้นไม้..จุนซูครุ่นคิดและพยายามลำดับความน่าจะเป็นไปได้ของแผนการกบฎขององค์ชายยุนโฮ หากองค์ชายผู้นี้ขึ้นมาเป็นกษัตริย์จริง แล้วกษัตริย์องค์เก่ากับยูชอนล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา...

จุนซูเผลอเขกหัวตัวเองไปหนึ่งที..เขาน่าจะตั้งใจเรียนวิชาประวัติศาสตร์ให้มากกว่านี้ อย่างน้อยก็ควรจะจดจำพระนามของกษัตริย์ในยุคโบราณให้ได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ หากหนังสือประวัติศาสตร์เขียนไว้ว่ากษัตริย์องค์ใหม่คือองค์ชายยุนโฮ เขาจะสามารถขัดขวางองค์ชายยุนโฮเพื่อช่วยเหลือองค์ชายยูชอนและเปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์ได้รึ? จะเกิดอะไรขึ้นหากเขาเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในอดีต? จุนซูไม่อยากจะคิด...

"ลูกพลับสด..ข้าเก็บมาฝาก"

ยุนโฮยื่นผลลูกพลับสามสี่ลูกให้จุนซู ชายหนุ่มรับมาอย่างเต็มใจ เขาไม่ปฏิเสธว่าองค์ชายยุนโฮูแลเขาเป็นอย่างดี และไม่เคยรุ่มร่ามกับเขาเลยตั้งแต่จูบครั้งนั้น แท้จริงชายคนนี้อาจจะไม่ได้เลวร้าย เขาเพียงถูกเลี้ยงดูมาเพื่อเป็นเครื่องมือในการใฝ่หาอำนาจของคนบางคนก็อาจเป็นได้

"ดูท่าทางเจ้าสบายใจจริงนะ..ไม่เหมือนคนที่เป็นกบฎ"

"ข้าได้สิ่งที่ข้าต้องการแล้ว..จะสบายใจไม่ได้รึ?"

"องค์ชายยูชอนต้องปราบกบฎที่อยู่วังหลวงให้ราบเป็นหน้ากลองแน่..เจ้าไม่มีวันได้สิ่งที่เจ้าต้องการหรอก"

"ฮึ..ฮึ..งั้นรึ.." ยุนโฮหัวเราะ..เหมือนเขาไม่ได้สนใจคำพูดของจุนซูแม้แต่นิดเดียว

"ประเดี๋ยวเจ้าก็จะได้รู้..ว่าองค์ชายของเจ้าจะได้ปราบกบฎ..หรือโดนกบฎปราบกันแน่..โอ๊ะ!!!!..."

จุนซูหันไปตามสายตาของยุนโฮ..ธนูด้ามสีแดงปักลงบนลำต้นของต้นไม้ ปลายธนูมีผ้าสีน้ำเงินพิมพ์ตราสัญลักษณ์คุ้นตาพันไว้ ยุนโฮอมยิ้ม ก่อนจะคว้าธนูที่อยู่ด้านหลังยิงขึ้นไปบนปลายใบไม้ต้นสูง

ไม่นานนักหลังจากที่ยุนโฮยิงธนูขึ้นไป กลุ่มคนที่ยุนโฮรอคอยก็ปรากฎตัวขึ้น..จุนซูมองใบหน้าของผู้มายืนด้วยความตกใจ..เหมือนว่าเขาพอจะเดาแผนการขององค์ชายยุนโฮออกแล้ว

"หวังว่าที่แห่งนี้คงหาไม่ยากนะพะยะค่ะ...เจ้าฟ้าจางซู" องค์ชายยุนโฮโค้งให้ผู้มาเยือนเล็กน้อย ทั้งสองคนยิ้มให้แก่กันเมื่อเห็นว่าแผนการที่วางไว้เป็นไปด้วยดี เจ้าฟ้าหนุ่มหันมามองหน้าจุนซูที่กำลังยืนนิ่งด้วยความตกใจ ก่อนเดินผ่านร่างเล็กไป แล้วเอื้อมมือไปตบบ่ายุนโฮเบาๆ

"ข้าต้องเสียเวลาเดินทางอ้อมไปอีกหน่อยเพื่อถ่วงเวลาไว้..แต่ก็ไม่เลว..ข้าถือว่าเป็นการพักผ่อนชมนกชมไม้"

"พะยะค่ะ" ยุนโฮตอบด้วยรอยยิ้ม

"ขณะนี้ไพร่พลของข้าตั้งกองทัพรออยู่ทางทิศใต้..เราพร้อมบุกทันทีที่ได้รับสัญญาณจากวังหลวง..หวังว่าทหารด้านในของเจ้าจะไม่พลาดนะ"

"วางพระทัยได้เลยพะยะค่ะ..หม่อมฉันจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังแน่นอน"

"ก็คงต้องเป็นเช่นนั้น..องค์ชายยุนโฮ..ข้ายอมเสียไพร่พลมากมายมาทำสงครามเพื่อให้เจ้าที่มีสายเลือดโคกูรยอได้ขึ้นครองบัลลังก์..ข้าจะล้มเหลวไม่ได้ ท่านตาของเจ้าเป็นบุคคลสำคัญของโคกูรยอ และคอยสนับสนุนข้ามาโดยตลอด..เสร็จจากศึกนี้..ก็ถึงคราที่โคกูรยอจะมีกษัตริย์องค์ใหม่พร้อม ๆ กับชิลลาเสียที...ข้าต้องทนอยู่ภายใต้อำนาจของท่านพี่มานานแล้ว..กษัตริย์ผู้ไร้อำนาจที่หวังจะใช้ธิดาของตนเป็นเครื่องบรรณการสานสัมพันธไมตรีเพื่อคานอำนาจตนเองไว้..ช่างน่าสมเพชนัก..ข้าต่างหากที่เป็นผู้คุมอำนาจอยู่เบื้องหลังกษัตริย์"

"พะยะค่ะ..ข้าจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวังแน่นอน..เมื่อสงครามเสร็จสิ้น..ชิลลาจะขอสวามิภักดิ์ต่อโคกูรยอตลอดไปพะยะค่ะ"

จุนซูกำหมัดแน่น..มิน่าเล่าองค์ชายยุนโฮถึงบอกว่าตนเองไม่ใช่กบฏ..องค์ชายคือผู้ขายชาติต่างหาก..องค์ชายยุนโฮร่วมมือกับเจ้าฟ้าจางซูหวังโค่นสองบัลลังก์พร้อม ๆ กัน ยูชอนกำลังถูกหลอกให้เข้าไปในเงื้อมมือของศัตรู..เขานี่มันโง่ชะมัด เรื่องแค่นี้ทำไมเดาไม่ออกกันนะ

"ขอให้เป็นเช่นนั้นเถอะ..ว่าแต่ชายแปลกประหลาดคนนี้..จริงรึที่เขาเป็นคนที่องค์ชายยูชอนจะขาดเสียมิได้" เจ้าฟ้าหนุ่มเพยิดหน้ามาทางจุนซู

"พะยะค่ะ..จุนซูถูกแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาประจำพระองค์ภายหลังที่เข้ามาประจำในวังหลวงได้เพียงไม่กี่เพลา และยังเป็นองครักษ์องค์สนิทที่องค์ชายยูชอนเข้ามาหลับนอนด้วยเยี่ยงสหายพะยะค่ะ"

เจ้าฟ้าจางซูเดินเข้ามาหาจุนซู สายตาคมจ้องมองร่างเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ข้าไม่แปลกใจหรอก..ฟังจากที่เขาอธิบายให้ข้าฟังเรื่องราชสาส์น..ก็นับว่าเขามีฝีมืออยู่พอควร..แล้วเจ้าคิดจะทำเยี่ยงไรกับชายผู้นี้..คงไม่คิดจะจะจับเขามาเพราะหลงใหลจริงๆ ใช่หรือไม่" เจ้าฟ้าจางซูกล่าวอย่างมีเลศนัย แม้จะผิดแผนไปเล็กน้อยที่จุนซูสามารถหาหลักฐานมายืนยันราชสาส์นปลอมได้ แต่เขาและองค์ชายยุนโฮก็มีแผนสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งทำให้เขาไม่คิดว่าองค์ชายยุนโฮจะจับตัวจุนซูออกมาโดยไม่หวังผลภายภาคหน้า

"จุนซูจะเป็นไพ่ใบสุดท้ายหากมีแข็งข้อจากองค์ชายยูชอนพะยะค่ะ ..ข้ามั่นใจเหลือเกินว่าองค์ชายจะยอมทุกอย่างเพื่อรักษาชีวิตชายคนนี้ไว้"

ยุนโฮส่งยิ้มอันน่ากลัวให้กับจุนซูจนเขารู้สึกขยะแขยง

"ถึงขนาดนั้นเชียวรึ? ชายคนนี้มีดีอะไรกัน?"

ยุนโฮยิ้ม..ไม่ตอบว่าอะไร เขาเพียงสิ่งยิ้มเบา ๆให้จุนซูอีกครั้ง

ร่างเล็กยืนนิ่ง..ในเวลานี้เขาควรจะทำเช่นไรเพื่อเป็นประโยชน์กับยูชอนให้มากที่สุด..เขานึกถึงคำพูดสุดท้ายของชางมินก่อนที่เขาจะเข้าห้องสอบวิชาสุดท้ายได้จากบทสนทนาข้อตกลงระหว่างองค์ชายยุนโฮและเจ้าฟ้าจางซู "เสื่อมลงโดยสาเหตุหลักมาจากความขัดแย้งในหมู่เชื้อพระวงศ์" แม้เขาจะจำปีศักราชที่แน่ชัดไม่ได้ แต่หากเขาคาดเดาไม่ผิด นี่อาจจะถึงกาลล่มสลายของอาณาจักรชิลลา!!!!

 

To be continued.

.

.

.

มาต่อช้า... (_ _) โทษจุนซูเลยทุกคน ตั้งแต่ออกอัลบั้มโซโล่ อิหนูฮอตไม่เว้นแต่ละวัน จนเค้าไม่เป็นอันแต่งฟิก ทำงานหารายได้ให้ชีวิตเล้ย

 

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ขอโปรโมทนิดนึง ใครที่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปดูจุนซูในคอนเสิร์ต  JUNSU 1st ASIA TOUR CONCERT IN BANGKOK

 

 

ไม่บ่อยนักที่เราจะได้เห็นคอนเสิร์ตดีดี ที่นักร้องมีเสน่ห์แพรวพราวขนาดนี้ นอกจากจะได้ฟังเพลงจากน้ำเสียงไพเราะดุจนางฟ้าของจุนซูแล้ว พ่อมดจุนซูจะร่ายมนต์ให้ทุกคนเคลิบเคลิ้มไปกับท่าเต้นสุดเซีกซี่ และเพลงจากละครเวทีที่สร้างชื่อเสียงให้กับคิมจุนซูในฐานะนักแสดงละครเวทีที่ฮอตที่สุดในเกาหลี

 

 

ทุกคนจงอย่าช้า มีเงินรีบซื้อบัตร ไม่มีเงินก็กู้มาซื้อบัตร (อันนี้ออกแนวสร้างหนี้ไปนิดนึงป่ะ?) จองบัตรได้แล้วที่ไทยทิกเกตเมเจอร์ทุกสาขา หรือซื้อผ่านระบบออนไลน์ได้ที่ http://www.thaiticketmajor.com/concert/concert-detail.php?sid=1270

 

ไปกันเยอะๆ นะคะ แล้วเจอกันค่ะ ^_^