.::tiseki blog::Love Is Color Blind::.

 Yoochun x Junsu Part

จุนซู...นายรู้ไหม...ว่าหัวใจของคนเราน่ะเต้นแค่ 2 จังหวะ

จังหวะแรก...คือ...นาย
และ...จังหวะที่สอง...คือ...ฉัน

พอนายหายใจออก...ให้นายรักตัวเอง
พอนายหายใจเข้า...ให้นายรักฉัน

ฉะนั้น...ได้โปรด...หายใจอีกครั้งเถอะนะ...

หายใจ....เพื่อตัวนายเอง

หายใจ...เพื่อฉัน...

นะ......จุนซู..........................

----------------------------------

"ยูชอน..."

"หืม..."

"ถ้าฉันไม่ตื่นขึ้นมา...สัญญาได้ไหมว่านายจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้..."

"ฉันไม่สัญญา..."

"ยูชอน....."

"ฉันจะไม่สัญญา เพราะนายจะต้องตื่นขึ้นมาแน่ ๆ"

 

"ยูชอน..."

"หืม..."

"ฉันรักนาย"

"อืม..."

"นายจะอยู่กับฉันไหม"

"อืม...ฉันจะอยู่กับนาย...จำไว้นะ...ฉันจะจับมือนายเอาไว้อย่างนี้...ขอให้นายรู้ว่านายไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพัง
....ฉันจะสู้กับนายด้วย...ฉันจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนพรากนายไปจากฉันเด็ดขาด...ฉะนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นายต้องอยู่กับฉันตลอดไปนะ..."

 

"ยูชอน..."

"หืม..."

"ฉันกลัว..."

"ฉันก็กลัวเหมือนกัน...."

----------------------------------------

"คุณหมอครับ...ให้ผมอยู่กับจุนซูระหว่างผ่าตัดได้ไหมครับ?"

"ไม่ได้ครับ...ห้องผ่าตัดเป็นห้องปลอดเชื้อ...คงไม่สามารถให้ญาติเข้าร่วมการผ่าตัดได้"

"ได้โปรดเถอะครับคุณหมอ...ให้ผมอยู่กับจุนซูนะครับ...ผมจะไม่รบกวนการผ่าตัดของคุณหมอเลย"

"แต่ว่าการผ่าตัดครั้งนี้เสี่ยงต่อชีวิตของคนไข้มากนะครับ...คงจะดีกว่าถ้าคุณจะรออยู่ข้างนอก...ไว้ใจผมเถอะครับ...ผมจะทำให้ดีที่สุด"

"เพราะการผ่าตัดครั้งนี้สำคัญมากน่ะสิครับ...ผมถึงอยากจะอยู่กับเขา...ผมไม่รู้ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้อยู่กับเขารึเปล่า...
ตอนเขาหลับตาลง...ผมก็ไม่รู้ว่าเขาจะลืมตาขึ้นมาอีกมั้ย...ได้โปรดเถอะนะครับคุณหมอ...เขาสำคัญกับผมมากจริง ๆ....
ขอแค่ให้ผมได้จับมือเขาระหว่างที่เขากำลังต่อสู้...ให้ผมได้เป็นกำลังให้เขานะครับ...ได้โปรดเถอะครับ..."

"แต่ว่า...."

"ได้โปรดเถอะครับ...นอกเหนือจากร่างกายแล้ว...สิ่งที่สำคัญก็คือพลังใจของคนไข้ไม่ใช่เหรอครับ...ได้โปรดให้ผมอยู่เคียงข้างจุนซูเถอะนะครับ..."

-----------------------------------------

"จุนซู...เช้าแล้วนะ...นายจะนอนไปถึงไหน...ตื่นขึ้นมาซะทีสิ...ได้โปรด..จุนซู..."

"ยูชอน...นายไปพักผ่อนเถอะ นายไม่ได้นอนมา 18 ชั่วโมงแล้วนะ...เดี๋ยวฉันเฝ้าจุนซูเอง"

"ไม่เอา...ฉันจะอยู่กับจุนซู...ถ้าหากจุนซูตื่นมาแล้วไม่เจอฉัน...เขาจะหงุดหงิด นายก็รู้ไม่ใช่เหรอแจจุง...ฉันจะอยู่ยิ้มให้เขาเวลาเขาลืมตา"

"แต่ยูชอน....หมอบอกว่า...จุนซูน่ะ...เขาอาจจะไม่ตื่นขึ้นมาก็ได้นะ"

"ไม่...จุนซูต้องตื่น...ฉะนั้นฉันจะอยู่ตรงนี้...ถ้าเขารู้ว่าฉันรออยู่...เขาต้องตื่นขึ้นมาแน่ ๆ"

---------------------------------------

"หนาวจัง..........

ยูชอน.....ยุนโฮ....แจจุง....ชางมิน....พวกนายอยู่ไหนน่ะ.....

แม่ฮะ....แม่ได้ยินผมไหมฮะ.....

ที่นี่ที่ไหนเนี่ย?...ยูชอน...นายแกล้งฉันอีกแล้วใช่ไหม...ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ...ตรงนี้มืดจะตาย...เลิกแกล้งฉันได้แล้ว...ยูชอนนน...

เอ๋...นั่นใครน่ะ...ยูชอน...นายใช่ไหม....ยูชอน...ทำไมไม่ตอบล่ะ...ยูชอน...

.
.
.
พี่จุนโฮ...พี่จุนโฮ...นี่พี่จริง ๆใช่ไหม...ผมไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหมฮะ...พี่ฮะ...ผมคิดถึงพี่จังฮะ"

"จุนซู...ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ...ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่นายจะอยู่นะ...กลับไปซะเถอะ"

"ไม่เอา...ผมจะอยู่ที่นี่...ผมจะอยู่กับพี่จุนโฮ"

"ไม่ได้นะจุนซู...นายต้องกลับไป...มีคนรอนายอยู่...ที่ของนายไม่ใช่ที่นี่...นายอยู่ตรงนี้มานานแล้ว...ได้เวลากลับไปแล้วล่ะ"

"แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหมฮะ?"

"ได้เจอสิ...ซักวันเราจะได้เจอกันแน่นอน...แต่ตอนนี้...นายต้องรีบกลับไปแล้วก็มีความสุขให้มาก ๆด้วยนะ...จำไว้ว่าพี่อยู่กับนายเสมอ..."

"ฮะ...พี่จุนโฮฮะ...ผมรักพี่นะฮะ..."

"พี่ก็รักนาย...มีความสุขมาก ๆนะ..จุนซู...."

---------------------------------------------

"จุนซู....วันนี้อากาศดีมาก ๆเลย...เดี๋ยวฉันเปิดหน้าต่างให้นายดีกว่านะ....

วู้...ดูสิจุนซู....ดอกไม้บานเต็มสวนเลย...อ่ะ....มีนกด้วย...จุนซู...นกบินมาเป็นคู่ด้วยล่ะ...

จุนซู....ทำไมนายไม่ตอบฉันซักคำล่ะ...อึก...ทำไมนายไม่ตื่นขึ้นมาซักที...ฮือออ...ลืมตาซิจุนซู...ได้โปรด...
นายจะนอนไปถึงไหน...ฉันอยู่ตรงนี้แล้วไง...ลืมตาขึ้นมามองฉันสิ...เจ้ามะพร้าว...นายโกหกนี่นา...ไหนว่าจะเป็นนักร้องไง
นี่ยังไม่ถึงไหนนายก็จะยอมแพ้แล้วเหรอ...ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนะเจ้าคนขี้แพ้...โกรธใช่ไหม...นายไม่ชอบให้ใครด่าว่าขี้แพ้ใช่มั้ยล่ะ...
ถ้าโกรธก็ตื่นขึ้นมาด่าฉันเซ่...ฮือ...จุนซู...ได้โปรด...ฮืออออออ...ลืมตาซิจุนซู....อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว...ฮือ...ได้โปรด...จุนซู..."

"ยะ....ยูชอน...."

"....จะ...จุนซู...."

"อะ...อือ....ย..ยะ...ยูชอน...."

"จุนซู...นายฟื้นแล้ว...ฮือ...อึก...จุนซู....ฮืออออ...นายฟื้นแล้ว....โฮ...ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม...ฮือออออ.."

"ยะ...ยูชอน...อย่าร้องไห้สิ...ฉันไม่ตื่นขึ้นมาเพื่อเห็นนายร้องไห้นะ..."

"อึก...ฮือ...ฉันดีใจ...จุนซู...ในที่สุด.....ในที่สุดนายก็ลืมตา...ฮือ....อย่าไปไหนนะ...อย่าจากฉันไปอีกนะจุนซู...อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว...ฮืออออ"

"...ร้องไห้เป็นเด็กไปได้...จับมือฉันสิ...เห็นไหม...ฉันยังมีชีวิตอยู่...นี่ไง...หัวใจฉัน....มันยังเต้นอยู่...
ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว...อย่าร้องไห้นะยูชอน..."

-----------------------------------------------

"นี่...ยูชอน...เมื่อไหร่เราจะได้กลับบ้านล่ะ...ฉันเบื่อโรงพยาบาลแล้ว...ฉันอยากร้องเพลง..."

"ไม่ได้...ร่างกายนายยังอ่อนแออยู่...อยู่ที่นี่น่ะดีแล้ว...จะได้ใกล้มือหมอ"

"แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ร้องเพลงล่ะ??"

"เมื่อนายหายดี..."

"ฉันหายดีแล้ว"

"นายยังไม่หาย"

"ฉันหายแล้ว...ฉันหายแล้ว...เห็นมั้ย..ฉันเขกหัวนายได้สบายเลย...นี่แหน่ะ นี่แหน่ะ...ฉันต่อยพุงนายได้ด้วยนะ...ฉันหายแล้ว...ฉัน..หะ...อุ๊บ...
อืม...อ่ะ...อ๊า..."

"เด็กดื้อ....ถ้านายดื้ออีกฉันจะจูบนาย...โอเคมั้ย?"

"ไหงเป็นงี้ล่ะ?..ขี้โกงนี่น่า"

"ขี้โกงที่ไหน...นี่ล่ะวิธีการลงโทษของฉันล่ะ...นายมันดื้อ...โวยวายไม่ฟังใครเลย...ถ้านายดื้ออีกล่ะก็...ฉันจะจูบนาย..เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลย...ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"ชิส์...ที่แท้ก็แค่หื่นล่ะสิไม่ว่า...เจ้าหนูลามก"

"นี่..จุนซู..."

"อะไรอีกล่ะ!!"

"ตรงนี้น่ะ...ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม...ตรงหัวใจ...นายไม่เจ็บแล้วจริง ๆนะ"

"ก็ใช่น่ะสิ..ฉันถึงบอกไงว่าฉันหายแล้ว..."

"นายรู้มั้ย...ตอนเห็นนายหลับตาเป็นครั้งสุดท้ายในห้องผ่าตัด...ฉันกลัวมาก...กลัวว่านายจะไม่ลืมตาขึ้นมาอีก"

"ยะ..ยูชอน"

"ถ้าเป็นไปได้...ฉันไม่อยากให้นายหลับตาอีกเลย...ฉันกลัว...จุนซู...ฉันกลัวจริง ๆนะ...ถ้านายไม่ลืมตาอีก...ฉันต้องบ้าตายแน่..."

"ยูชอน...."

"สัญญานะจุนซู...สัญญาว่านายจะเข้มแข็ง...สัญญาว่านายจะไม่ทิ้งฉันไปอีก...นาายจะอยู่เคียงข้างฉัน..ส่งยิ้มให้ฉันอย่างนี้ทุกวัน..สัญญานะ.."

"ยูชอน...รู้ไหมฉันคิดอะไรตอนที่ฉันได้สติเป็นครั้งสุดท้ายก่อนผ่าตัด"

"...เอ๋..."

"ฉันคิดว่า...ถ้าฉันไม่ตื่นขึ้นมาอีก...ฉันก็จะไม่เสียใจเลย......."

"....."

"เพราะอะไรรู้ไหม...เพราะฉันคิดว่าชีวิตฉัน...เดินทางมาจนพบจุดหมายปลายทางแล้ว...ถ้าฉันตายไปตอนนี้...ฉันก็ไม่เสียดาย...
แล้วนายรู้ไหม..อะไรคือจุดหมายปลายทางสุดท้ายของฉัน...

นายยังไงล่ะ..ยูชอน.....ได้พบนาย...ได้รักนาย...ชีวิตฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว..."

"จุนซู..."

"ยูชอน...ขอบคุณนะที่รักฉัน...เพราะนายฉันถึงได้หายใจอีกครั้ง...และเพราะนาย...ฉันถึงได้ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง...
ชีวิตที่ผ่านมาของฉัน..พบจุดหมายแล้วก็คือนาย...ชีวิตที่เหลือต่อจากนี้...ฉันจะใช้มันเพื่อนายเพียงคนเดียว...
ฉันจะไม่ไปไหนอีกแล้ว...ฉันจะอยู่กับนายตลอดไป...เชื่อฉันนะ"

------------------------------------------

จุนซู...นายรู้ไหม...ว่าหัวใจของคนเราน่ะเต้นแค่ 2 จังหวะ

จังหวะแรก...คือ...ฉันรักนาย
และ...จังหวะที่สอง...คือ...นายรักฉัน

พอนายหายใจออก...นายจะมีฉันอยู่เคียงข้าง
พอนายหายใจเข้า...ฉันจะอยู่เคียงข้างนาย

ขอบคุณ...ที่ยังหายใจ...

ขอบคุณ...ที่ให้ฉันเคียงข้าง...

ขอบคุณ...ที่รักฉัน...

ขอบคุณมาก...จุนซู

 

------------------------------------------------

 

Yunho x Jaejoong Part

"แจจุง..."

"หืม...."

"ฉันรักนาย..."

"อืม...ฉันรู้..."

"นายรักฉันใช่ไหม?"

"อืม..."

"แล้วนายรักซิวอนมั้ย ?"

"รัก"

"ฉันก็รักนายคนที่รักซิวอนเหมือนกัน.."

 

-----------------------------------------------

 

"ยุนโฮ...นายโกรธฉันรึเปล่า.."

"โกรธเรื่องอะไร ?"

"ก็ที่ฉันเห็นแก่ตัว....เพราะกลัวว่าตัวเองจะเจ็บปวด...ฉันเลยเลือกที่จะเลิกกับนายแล้วไปอยู่กับซิวอน...นายโกรธที่ฉันไม่ยอมปกป้องความรักของเราบ้างรึเปล่า"

"แจจุง....ฉันน่ะ...รักนายนะ...แล้วฉัน...ก็เคารพการตัดสินใจของนายด้วย...ฉันรู้..ว่าที่นายทำไปไม่ใช่เพราะนายรักตัวเอง...
แต่เป็นเพราะนายรักฉัน...นายถึงไม่อยากให้ฉันต้องเจ็บปวดเวลาที่นายกังวลเรื่องซิวอนใช่ไหม...

แต่แจจุง...ฉันน่ะ...อยากให้นายเลิกแบกภาระทุกอย่างไว้เองเสียที...เวลามีปัญหา....ฉันอยากให้นายบอกฉันบ้าง...ฉันไม่อยากเป็นแค่คนร่วมสุขแต่ไม่เคยร่วมทุกข์...ฉันรู้ว่าฉันอาจจะช่วยนายได้ไม่มาก...แต่ฉัน...ก็อยากเป็นคนที่นายจะคิดถึงบ้าง เวลามีมีปัญหา...อย่างน้อยการที่นายบอกฉัน...มันแสดงว่านายเห็นฉันมีตัวตนในชีวิตนายไม่ใช่เหรอ..."

"ขอโทษนะยุนโฮ...."

"อืม.....สัญญานะ...ว่าจะไม่เก็บอะไรไว้คนเดียว....ไม่ว่าเรื่องนั้นจะดีหรือไม่ดี...นายก็ต้องบอกฉันนะ..."

"อืม....สัญญา"

------------------------------------------------------

"ยุนโฮ......."

"หืม"

"ฉันเคยบอกรักนายรึยัง"

"ไม่รู้สิ...ไม่เคยมั้ง"

"ยุนโฮ"

"หืม"

"ฉันเหมือนผู้หญิงรึเปล่า"

"ไม่เหมือน"

"ทำไมล่ะ....ใคร ๆก็บอกว่าฉันสวย...นายไม่คิดว่าฉันสวยเหมือนผู้หญิงเหรอ"

"ไม่คิด...เพราะนายเป็นผู้ชาย...เป็นผู้ชายที่ชื่อคิมแจจุง...เป็นผู้ชายที่ฉันรัก...คิมแจจุงก็คือคิมแจจุง...ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้หรอก"

"นี่...รู้อะไรไหม....ฉันคิดว่าฉันกำลังสำลักความเน่าของนายว่ะ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"เฮ้!!!อะไรกันล่ะ....อย่าหัวเราะนะแจจุง...คนอุตส่าห์ซึ้ง ๆ"

"ก็ดูหน้านายดิ....ไปส่องกระจกไป...แล้วจะรู้ว่าหน้าแดงขนาดไหน...แหม...ทำเป็นพูดเก๊ก....จริง ๆก็เขินอ่ะเด่ะ"

"นี่!!!อย่าล้อเด้..."

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า...โอเค ๆ งั้นฟังดีดีนะ...ฉันจะไม่พูดอีกแล้วนะ"

"อะไรอีกล่ะ!!!"

"มานั่งใกล้ ๆสิ"

"ไม่เอา! นายต้องวางแผนอะไรแปลกๆอีกแน่เลย"

"มาเถอะน่า!"

"ไม่เอา...ไปหาชางมินดีกว่า"

"ตามใจ!"

"ไปจริง ๆแล้วนะ"

"เออ! จะไปก็ไปดิ"

"ไปแล้วนะ"

"เออ!!!!!"

"........"

"ชองยุนโฮ! ฉันรักนาย"

"ห๊า....เมื่อกี้นายพูดอะไรนะ? พูดใหม่สิ"

"ไม่! บอกแล้วว่าฉันพูดแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่พูดอีกแล้ว"

"แจจุงอ่า! นายมาบอกตอนที่ฉันกำลังจะเดินไปได้ไงล่ะ...พูดอีกที..นะ นะ นะ"

"ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

"งั้นตอบคำถามฉันมา! นายชื่ออะไร?"

"เล่นอะไรเนี่ย! ฉันก็ "คิมแจจุง"ไงเล่า!"

"งั้นบอกชื่อตัวเองมาสิ"

"คิมแจจุง"

"แล้วคำตรงข้ามกับคำว่า "เกลียด"คืออะไร"

"ถามอะไรปัญญาอ่อน...ก็ "ชอบ"ไงล่ะ"

"แล้วฉันชื่ออะไร?"

"ประสาทกลับรึไง...จำชื่อตัวเองไม่ได้เหรอ เจ้าหมีอ้วน...นายชื่อ "ชองยุนโฮ" ไง ยุนโฮ น่ะ ยุนโฮ"

"เอาล่ะ...เอาคำตอบทั้งหมดมาเรียงต่อกันซิ"

"โอ๊ย! วุ่นวายจริง...ทั้งหมดมารวมกันก็คือ "คิมแจจุง-ชอบ-ชองยุนโฮ" ยังไงล่ะ...ง่าย ๆแค่นี้เรียงเองไม่ได้รึไง..เอ๊ะ...อุ๊บ...ยุนโฮ...นายหลอกฉันเหรอ?..ไอ้หมีอ้วน...แกตายแน่!!!"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า โอ๊ย!!!ฉันเปล่าหลอกนะ...นายพูดเองต่างหากล่ะ...พูดเสียงดังฟังชัดด้วย...ฮ่า ฮ่า ฮ่า... "คิมแจจุง-ชอบ-ชองยุนโฮ"...ได้ยินไปถึงแอฟริกาเหนือแล้วมั้ง...ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"ไอ้บ้า!!!! แกตายยยยยยยยยยยย"

 

------------------------------------------------------------------

 

"แจจุง..."

"หืม...."

"ฉันรักนาย..."

"อืม...ฉันรู้..."

"นายไม่ต้องรักฉันก็ได้นะ"

"หือ"

"แค่อยู่ตรงนี้ก็พอ...อยู่ข้าง ๆฉันตลอดไปนะ"

"ไม่ได้หรอก"

"เอ๋?"

"เพราะฉันรักนาย...นายจะให้ฉันอยู่ด้วยรึเปล่าล่ะ?"

"ให้สิ...ฉันยอมให้นายอยู่กับฉันตลอดชีวิตเลย...ขอเวลาที่เหลือทั้งหมดในชีวิตนายให้ฉันนะ"

"นี่คือคำขอแต่งงานรึเปล่า"

"อืม...แต่งงานกับฉันนะแจจุง"

"ไม่เอา"

"...."

"นายต่างหากที่ต้องแต่งงานกับฉัน...ชองยุนโฮ...นายจะแต่งงานกับฉันไหม"

" ^^ ด้วยความยินดีครับเจ้าหญิง"

"ฉันรักนาย...ชองยุนโฮ"

"ฉันก็รักนาย...คิดแจจุง"

 

----------------------------------------------

 

จบแล้วทั้งสองพาร์ท..ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดนะค่ะ...พบกันเรื่องหน้าค่ะ (ถ้ามี) อิอิ