.::tiseki blog::Love Is Color Blind::.

 Please Read Before

1. อย่าอ่านเลย มันเป็นแค่คำเพ้อเจ้อของคนบ้าบอคนหนึ่ง

2. สิ่งที่จะเขียนต่อไปนี้ไม่ใช่บทความ แต่เป็นการระบายความรู้สึก

3. ไม่มีเหตุผลใด ๆในสิ่งที่เขียน แค่...อยากระบาย...

4. ถ้าคิดว่าสิ่งที่เราเขียนจะสร้างกระแสอะไรก็ตาม ปิดเว็บนี้ไปเลย เพราะคุณกำลังเข้าใจผิด

5. ความจริงไม่เคยฆ่าใคร แค่อาจจะหม่นไหม้เพราะรับความจริงไม่ได้แค่นั้นเอง

.

.

.

แม้จะเตรียมคำไว้มากมาย แต่พอเริ่มคลิกตรงคำว่า "New Entry" ฉันกลับไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง

หลายวันที่ผ่านมานี้ฉันเหมือนคนล่องลอย หรือที่ภาษาบ้าน ๆเรียกว่า "สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว"  พอนั่งนิ่ง ๆฉันก็จะเริ่มเหม่อลอย มีแต่ภาพนั้นวิ่งวนอยู่ในหัวราวกับเป็นวิดีโอกรอกลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้น....

ซ้ำ ๆ...ซ้ำ ๆ...จนฉันคิดว่า ฉันกำลังจะเป็นบ้า....

ฉันกำลังจะเป็นบ้า....

เพราะต้องตื่นจากความฝันโดยไม่ทันตั้งตัว....

"พี่ติ๊กรู้ข่าวแทซูรึยัง"

"อะไรคือแทซูว่ะ"

"แทยอนกะจุนซูไง"

"แล้วอะไรคือแทยอนอ่ะ"

"แทยอนวงชอยโยชิแดไง"

"อ่อ" พูดไปงั้นว่าแต่ แทยอนนี่มันคนไหนว่ะ วงนี้ก็เห็นหน้าเหมือนกันหมดทุกคน

"แทยอนเป็นแฟนกับจุนซู"

"เหรอ"

"ทำไมพี่ไม่ตกใจล่ะ"

"ไร้สาระว่ะ"

"จริง ๆนะพี่ เค้าจับมือกันบนเวทีด้วยอ่ะ"

"เหรอ ขอดูหน่อยดิ"

1 นาทีต่อมา

"ไม่เห็นมีอะไรเลย รูปหลอกตารึเปล่า"

"มีคลิปด้วย ทำใจดูได้ป่าวล่ะ"

"ทำไมต้องทำใจด้วยว่ะ เอามาดิ"

10 นาทีต่อมา (ทำไมเน็ตบ้านกรูมันโหลดนานจังว่ะ แมร่งงงงงง)

"เออ เห็นแล้ว"

"เจ๊อ่า เค้าจับมือกันเลยอ่ะ แถมตอนลงจากเวทีแทยอนโอบน้องด้วยอ่ะ"

"เออ เห็นแร่ะ"

"นี่เจ๊ เจ๊ช๊อคจนพูดไม่ออกเลยเหรอ"

"เออ แต่จะทำไงล่ะแก เค้าคงไม่มีอะไรหรอกน่า ถึงเป็นแฟนกัน เออ แล้วไงว่ะ กรูจะทำอะไรได้ละเฟ้ย"

บ่น ๆใส่มันไป ตอนนั้นก็ชีอค ๆอยู่ โวยวายลั่นออฟฟิศ จนคนทั้งออฟฟิศเข้าใจว่า "เซีย จุนซู วงดงบังชินมีแฟนแล้ว"

โวยวายไปงั้นอ่ะ ตามประสา สิ่งที่คิดต่อมาคือ น้องเอามือไปแตะเค้าทำไมว่ะ เป็นแฟนกันเร้อ บ้าน่า แฟนเนี่ยอ่ะนะ ยังงง ๆอยู่ ก็เลยนั่งดูคลิปวนไปวนมาแต่อิตอนนั้น เพื่อความสะใจ (อินี่บ้าไปแร่ะ) ตอนแรกที่เห็นรูปตกใจอยู่เหมือนกัน แต่พอดูคลิป รู้เลยว่ามันไม่ได้มีอะไรซักหน่อย แต่ถึงมันจะมีก็เหอะ ..............................มันก็คงไม่มีหรอกน่า (อะไรของมันว่ะ อินี่)

1 วันต่อมา

"OMG OMG TaeSoo !!!! It's a rumor O_____O"

แฟนคลับในเว็บไซต์หนึ่งโพสต์ข้อความนี้ไว้ ถัดจากข้อความเป็นรูปที่แฟนคลับคนหนึ่งถ่ายได้ขณะที่จุนซูเดินเที่ยวอยู่ที่แอลเอ

ฉันเซฟรูป แล้วมองรูปนั้นด้วยใจเลื่อนลอย

"ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน"

.....

.....

.....

.....

สิ่งที่ฉันเห็นในรูป...คือ...ผู้ชายคนหนึ่งกำลังโอบไหล่ผู้หญิงคนหนึ่ง...เขาทั้งสองคนรักกันรึเปล่าฉันไม่รู้...รู้แค่ว่า...ผู้ชายคนนั้นกำลังปกป้องผู้หญิงคนนั้น...

ปกป้อง...อย่างที่ชายคนหนึ่งจะทำเพื่อคน ๆหนึ่งได้....

ผู้ชายคนนั้น...ไม่ใช่คิมจุนซู

อย่างน้อยที่สุด....ก็ไม่ใช่คิมจุนซูที่ฉันรู้จัก

ในขณะที่ฉันกำลังตั้งสติกับสิ่งที่เห็น...ฉันไม่รู้เลยว่าทำให้คนอื่นเป็นห่วงแค่ไหน....หลายคนโทรหาฉันแล้วถามว่ารู้เรื่องรึยัง เป็นยังไงบ้าง เค้าเป็นแฟนกันจริงเหรอ และประโยคที่ทำให้ฉันแทบสะอึก

"ยอมรับได้มั้ย?"

ไม่ใช่ยอมรับไม่ได้....

แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นจนไม่รู้จะยอมรับยังไงต่างหาก

ฉันยอมรับเรื่องหนึ่งได้มาตั้งนานแล้ว

แต่ที่ช๊อคจนแม้กระทั่งตัวเองยังไม่รู้เลยว่าช๊อคมากแค่ไหน....มันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ฉันไม่สนหรอกว่า ข่าวลือจะเป็นจริงรึเปล่า จุนซูจะเป็นแฟนกับแทยอนรึเปล่า มันไม่ใช่เรื่องของฉัน เขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่บังเอิญเป็นที่รักของคนเกือบล้าน การที่เขาจะมีความรักอย่างที่ผู้ชายคนหนึ่งควรจะมีไม่ใช่เรื่องแปลก....ไม่ว่าวันใดวันหนึ่ง เขาก็ต้องแต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่น....ซักวัน...แต่ไม่ใช่วันนี้

วันนี้....

วันที่เมื่อวานเค้ายังเป็นโลมาน้อย....

วันที่เมื่อวานเค้ายังเป็น"น้องเซีย" ที่มีรอยยิ้มดุจนางฟ้า...

วันที่เมื่อวานเค้ายังเถียงน้องเล็กของวงเรื่องของกินเป็นเด็ก ๆ

วันที่เมื่อวานเค้าร้องไห้ออกมาเพราะกินอาหารที่เผ็ดเกินไป

เพียงแค่ข้ามวัน จากเด็กผู้ชายตัวน้อย ๆคนนั้น เขากลับเป็นคนที่ฉันไม่รู้จักในอีกวัน

ฉันถามตัวเองว่า ผู้ชายคนนั้นคือ จุนซู แน่หรือ

จุนซูคนที่มีรอยยิ้มนางฟ้าคนนั้นน่ะเหรอ

จุนซูคนที่เป็นหนุ่มน้อยน่ารักคนนั้นน่ะเหรอ

ไม่ใช่....

ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่จุนซูคนนั้น

แต่เป็นจุนซูคนที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว...

เป็นจุนซูที่สามารถปกป้องคนที่เขารักได้แล้ว

เป็นจุนซูพร้อมจะเป็นหลักให้คนอื่นได้อย่างเต็มตัว

เป็นจุนซู...ที่ฉันไม่เคยเห็นเลย

ฉันเหมือนคนที่อยู่ในโลกแห่งความฝัน แล้วก็โดนสาดด้วยน้ำเย็น ๆจนตื่นโดยไม่ทันตั้งตัว

เพียงในฝันที่ฉันเห็นจุนซูเป็นเหมือนนางฟ้าตัวน้อย ๆ

พอฉันตื่น...ความจริงที่ฉันเห็น...คือจุนซูอีกคนที่ฉันไม่รู้จัก

ฉันจมอยู่ในโลกแห่งความฝันมาตั้งนาน

ฉันหลอกตัวเอง...ฉันตั้งเงื่อนไขให้กับคนที่ฉันรัก...

ฉันกำหนดให้จุนซุเป็นอย่างโน้น เป็นอย่างนี้ตามใจฉัน

จุนซูต้องแบ๊ว

ต้องมีรอยยิ้มนางฟ้า

ต้องเป็นเด็กน้อยที่น่ารัก

ต้องหัวเราะ อิย่ะฮ่ะฮ่า

ต้องเต้นดุ๊กดิ๊ก ๆเหมือนลูกชิ้น

ต้องเป็นคนที่ไม่ว่าอยู่กับใครก็จะเหมือนนางฟ้าน้อย ๆที่ใคร ๆก็ต้องเอ็นดู

ต้องเป็นเซียจุนซู แห่งดงบังชินกิ ที่เป็นที่รัก และที่แกล้งของสมาชิกในวง

ต้องเป็นคนที่สมาชิกทุกคนต้องการปกป้อง เพราะเขาเหมือนเด็กน้อยที่ไม่รู้จักโต

ฉันตั้งภาพลักษณ์ให้เขาเป็นอย่างนั้นโดยที่ไม่เคยมองเลยว่า

ความจริงแล้ว เขาคือผู้ชายอายุ 20 ปีที่แบกความฝันของคนที่รักเขาเอาไว้มากมาย

เขาไม่ใช่เด็กตัวน้อย ๆ แต่เค้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว...เป็นผู้ใหญ่พอที่จะปกป้องคนที่เค้ารักได้

ฉันได้แต่พร่ำเพ้อ จมอยู่ในความฝันที่ตัวเองสร้างขึ้นมา เห็นแก่ตัวจนไม่เคยมองความจริงในสิ่งที่เขาเป็น 

เพียงเวลาเพียงข้ามคืน...ฉันยอมรับอย่างคนอ่อนแอว่า ฉันยังยอมรับความจริงไม่ได้....

ฉันไม่ได้ไม่ยอมรับเรื่องที่เค้ามีแฟน...ไม่ได้ไม่อยากให้เค้ามีแฟน...ฉันไม่ได้มองเรื่องประเด็นของแฟนหรือความรักด้วยซ้ำ...จุนซุมีแฟน...แล้วไงล่ะ ตราบใดที่เค้ายังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อแฟน ๆที่รักเค้า ตราบใดที่เค้ายังเป็นดงบังชินกิ ไม่ว่าเค้าจะมีใครอยู่เคียงข้าง ขอแค่เค้ามีความสุข ทำงานเพลงที่เค้ารักให้เต็มที่ ฉันก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว ฉันรักเพลงของเค้า ฉะนั้นเรื่องที่เค้าจะมีแฟน มันไม่ได้เกี่ยวกับเพลงของเค้าเลย แล้วทำไมฉันจะต้องเสียใจด้วย

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจ คือภาพนั้น...

ภาพที่เหมือนน้ำเย็นสาดให้ฉันตื่นจากความฝัน ทั้ง ๆที่ฉันยังไม่พร้อมเลยซักนิดเดียว

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนฉันไม่ทันตั้งตัว

เมื่อวานจุนซูยังเป็น "น้องเซีย"ของฉัน

แต่วันนี้ เขาไม่ใช่"น้องเซีย"แล้ว แต่เค้าเป็น ผู้ชายที่ชื่อ "คิมจุนซู"

จุนซูไม่เคยมีข่าวลือเรื่องผู้หญิง เขาไม่เคยมีภาพลักษณ์เพลย์บอย

ไม่เคยมีภาพหลุดเกี่ยวกับผู้หญิง ไม่เคยหว่านเสน่ห์ไปทั่ว

ไม่ว่าจะแสดงคู่กับดาราหญิงคนไหน ก็ดูเหมือนพี่น้องกันมากกว่า

นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ฉันช๊อคที่เห็นภาพนั้น....ภาพที่จุนซูเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ฉันไม่รู้จัก...ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก หลายครั้งที่ฉันได้ยินว่าจุนซุมีแฟนแล้ว แต่ฉันก็เฉย ๆ ด้วยเหตุผลข้างต้นว่า มันเป็นสิทธิ์ของเค้า

แต่ครั้งนี้ไม่ใช่...เมื่อวันก่อนมีข่าวลือ...เมื่อวานมีรูปกับคลิปที่เหมือนเขาตั้งใจให้เห็น...วันนี้มีรูปลับ ๆตอกย้ำ...ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วจนฉันไม่สามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์นางฟ้า เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่พยายามปกป้องคนที่เขารักได้

ความรู้สึกมันเหมือนผู้ปกครองที่เห็นมองลูกยังเป็นเด็กตลอดเวลาทั้ง ๆที่เค้าโตแล้ว พอวันหนึ่งที่เค้าต้องก้าวเป็นผู้ใหญ่จริง ๆ แม้รู้ดีว่าวันนั้นต้องมาถึง แต่กลับยอมรับไม่ได้

จุนซูไม่ผิดเลยที่ทำท่าน่ารัก ๆจนใคร ๆก็มองว่าเค้าเป็นเด็กน้อยตลอดเวลา

เราต่างหากที่เป็นคนให้ภาพลักษณ์เหล่านั้นกับเค้า

เราต่างหากที่ไม่เคยมองว่าเค้าเป็นผู้ใหญ่ ทั้ง ๆที่เค้าเป็นมาตั้งนานแล้ว

เราต่างหากที่ยังยึดติดอยู่กับภาพลักษณ์ของเด็กชายคิมจุนซู ทั้ง ๆที่ตอนนี้เค้าเป็น นายคิมจุนซู แล้ว

เราต่างหากที่ไม่ยอมตื่นจากความฝันซักที....

.....

.....

ยอมรับว่าตอนนี้ฉันช๊อค...ฉันยังไม่สามารถปรับภาพในความฝันกับภาพในความเป็นจริงให้รวมเป็นภาพเดียวกันได้

ถ้าถามว่าฉันยังรักจุนซูมั้ย...แน่นอน ฉันยังรักเขา

ถ้าถามว่าฉันจะเลิกชอบทงบังชินกิมั้ย...ไม่มีทาง

ถ้าถามว่าฉันไม่อยากให้จุนซูมีแฟนเหรอ...คำตอบคือ...ฉันไม่เกี่ยว...มันเป็นสิทธิ์ของเขา

ถ้าถามว่าฉันยอมรับที่จุนซูมีแฟนได้เหรอ...คำตอบคือ...ฉันยอมรับได้

ถ้าถามว่าฉันจะเลิกติดภาพลักษณ์นางฟ้าของจุนซูมามองความจริงที่มันเป็นได้มั้ย...ฉันขอเวลา

ขอเวลาที่ฉันจะลืมตามามองความเป็นจริงได้โดยไม่มีภาพแห่งความฝันติดตา

ขอเวลาให้ฉันเลิกหลอกตัวเอง..แล้วก็เลิกให้น้องเซียเป็นอย่างที่ตัวเองอยากให้เป็นซักที

.....

.....

.....

ถึงเวลาที่ฉันจะต้องตื่นมามองความจริงซะที...ฉันอยู่ในความฝันมานานแล้ว...เพียงแต่ว่าตอนนี้ฉันยังไม่สามารถมองความจริงได้อย่างชัดเจนเพราะภาพในฝันยังคอยติดตาฉันอยู่...แต่คงต้องมีซักวันที่ฉันจะสามารถมองความจริงได้อย่างไม่พร่าเลือน...แม้ฉันจะตอบไม่ได้ว่าเมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึง...แต่มันก็ต้องมีซักวันล่ะนะ...ใครจะจมอยู่กับความฝันได้ตลอดชีวิตล่ะ ความจริงไม่เคยฆ่าใคร...แต่ที่เราตาย...เพราะเราอ่อนแอจนไม่สามารถรับความจริงได้ต่างหากล่ะ

มาถึงตรงนี้...ฉันรู้สึกว่าฉันเพ้อเจ้อแล้วก็บ้าบอมาก...แค่ดาราคนหนึ่งมีข่าวลือว่ามีแฟนจะโวยวายอะไรกันหนักหนา....แต่มันช่วยไม่ได้นี่หน่า...ในเมื่อคน ๆนั้นไม่ใช่ดารา...แต่เค้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้...ฉันเห็นหน้าเขาบ่อยกว่าหน้าตัวเองซะอีก...ฉันหัวเราะพร้อมกับเขามากกว่าเพื่อนตัวเองอีก....ฉันรู้จักเขามานานกว่าใครบางคนในชีวิตด้วยซ้ำ...

สิ่งที่ฉันเขียนอาจจะดูเพ้อเจ้อ...ไร้สาระ...และน่าสมเพช...แต่ฉันก็ไม่ได้ต้องการให้ใครมาเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันเขียน...ฉันเขียนเพราะฉันอยากเขียน...อยากบอกใครสักคนในสิ่งที่ฉันเก็บอยู่ในใจจนแทบจะระเบิด...ฉะนั้นขอร้องนะค่ะ....ฉันรู้ว่ามันเพ้อเจ้อ แล้วก็ดูเหมือนคนบ้า แต่อย่าคอมเม้นให้ฉันรู้สึกสมเพชตัวเองไปกว่านี้เลยนะ อย่าบอกว่าเราบ้า เพราะเรารู้แล้ว อย่าบอกว่าเราเพ้อเจ้อ เพราะเราก็รู้แล้วอีกเช่นเดียวกัน ถ้าคุณอยากจะคอมเม้น อยากให้เขียนหรือระบายสิ่งที่คุณรู้สึก ไม่ต้องมาวิจารณ์ความรู้สึกฉันนะค่ะ

เคยได้ยินเพลงหนึ่งเมื่อนานมาแล้ว เค้าบอกว่า "ความจริงของความฝันคือมันไม่จริง"

ไม่ว่าความจริงของความฝันจะเป็นยังไง ในที่สุดแล้ว ซักวันเราก็ต้องตื่นมาพบกับความจริงอยู่ดี

เพิ่งเข้าใจก็วันนี้แหละ

.....

.....

.....