{Hamao Kyousuke} จดจำ..ตลอดไป

posted on 02 Nov 2013 21:49 by tiseki in DiArIes
เอนทรีนี้เขียนอย่างเวิ่นเว้อ และเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจล้วนๆ เราอาจจะกลับมาลบมันในซักวันหนึ่ง แต่ถ้าหากคุณยังได้อ่านทุกตัวอักษรนี้อยู่ ก็แสดงว่า สิ่งที่เราจะเขียนต่อไปนี้ยังคงมีคุณค่าเหลือเกินในใจเรา
.
.
.
สืบเนื่องจากเอนทรีก่อนที่เราได้เขียนถึง BL Movie เรื่องหนึ่งชื่อว่า Takumi-Kun และเราก็ได้เอ่ยถึงผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นนักแสดงนำในเรื่องนี้ที่มีชื่อว่า ฮามาโอะ เคียวสุเกะ



หลังจากวันนั้น เรียกได้ว่าเราหลงรักผู้ชายคนนี้เต็มๆ ตั้งใจศึกษามาโอะอย่างเต็มที่ ตลอดชีวิตไม่เคยชอบผู้ชายญี่ปุ่นเลยค่ะ (ไม่ชอบไม่ได้หมายความว่าเกลียดนะคะ) ดังนั้นการศึกษามาโอะเป็นเรื่องค่อนข้างใหญ่สำหรับเรา ทั้งภาษา วัฒนธรรมแฟนคลับ ระบบวงการบันเทิงญี่ปุ่น และอื่นๆ ซึ่งทุกอย่างแตกต่างจากสิ่งที่เคยเจอโดยสิ้นเชิงเลยค่ะ

ทุกวันเราสนุกกับการค้นหาผลงานเก่าๆ ของมาโอะ ทำความเข้าใจวัฒนธรรมของแฟนคลับ การเข้าถึงมาโอะ และอื่นๆ ที่ต้องทำเองหมด เพราะเราไม่มีเพื่อนๆ ที่ชอบทางสายนี้เลย ต้องใช้วิถีนักปราชญ์ในการค้นหาเพื่อให้ได้มาสิ่งเป้าหมายนั่นก็คือการเดาแบบมั่วๆ! มีลิงค์อะไรให้จิ้มต่อ ก็จิ้มมันหมดทุกอย่าง เพราะอ่านไม่ออกเลยซักตัว ทุกอย่างคือภาษาญี่ปุ่น หาภาษาอังกฤษได้น้อยมาก ภาษาไทยแทบไม่มีเลย ดังนั้นทุกอย่างเป็นสิ่งแปลกใหม่ แล้วก็สนุกมากสำหรับเราค่ะ

ยิ่งได้รู้จัก ยิ่งทำให้เราหลงรักเด็กคนนี้มากขึ้น เราย้อนอ่านบล๊อกของมาโอะ (ที่แปลเป็นไทย) ตั้งแต่ปัจจุบันจนถึงปี 2009  ได้เห็นตัวตนของเขาตั้งแต่เป็นเด็กอายุเพียง 18 จนเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว สิ่งที่เรารับรู้ได้คือ เด็กคนนี้เป็นเด็กดี แล้วก็เป็นคนที่น่าทึ่งจริงๆ ค่ะ เขามีทั้งความมุ่งมั่นที่เต็มเปี่ยม ความพยายามอย่างไม่ลดละ การมองโลกในแง่ดี และมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่กว่าหลายๆ คนเสียอีก

มาโอะเป็นเหมือนพระอาทิตย์ที่สาดแสงในเช้าวันใหม่ เราเชื่อว่าความคิดและความมุ่งมั่งอันน่าทึ่งของเขาสามารถเป็นพลังให้กับหลายๆ คนที่กำลังอ่อนแอได้ ความจริงแล้วเราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายเอามากๆ เลยค่ะ พอได้อ่านสิ่งที่มาโอะเขียนในบล๊อก ก็เลยรู้สึกว่ามาโอะเนี่ย ช่างเป็นเด็กดีจังเลยน๊า (>_<)

เกือบ 2 เดือนที่รู้จักเด็กคนนี้ เรากำลังมีความสุขและสนุกมาก ยังมีอะไรอีกเยอะที่ต้องศึกษา ยังมีทั้งรูป และผลงานอื่นๆ ที่ยังไม่เคยเห็น ยังอยากจะสนับสนุนมาโอะไปเรื่อยๆ ทั้งผลงานงานย้อนหลัง ผลงานปัจจุบัน และผลงานในอนาคต

เรากำลังแฮปปี้มากค่ะ เริ่มได้พูดคุยกับแฟนคลับมาโอะบ้างแล้ว ได้รู้จักมาโอะทีละนิด มีความสุขมากจริงๆ ค่ะ



แต่ทุกอย่าง...กำลังจะจบลง

เมื่อวันที่ 24 ตุลาคมที่ผ่านมา มาโอะจังได้ประกาศว่าเขาจะถอนตัวจากวงการบันเทิงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ปี 2014 เป็นต้นไป เนื่องจากต้องการไปศึกษาต่ออย่างเต็มตัว

นี่คือข้อความจากมาโอะค่ะ




ข้อความบางส่วนจากในคลิป ขอบคุณคำแปลจาก อิงค์ (Usagip Yamashita) ด้วยค่ะ

"ตัวผมเอง..ตั้งแต่หลังเดือนกุมภาพันธ์ปีหน้า ผมตัดสินใจจะหยุดกิจกรรมในวงการบันเทิงครับ

ถึงทุกๆ คน..
ผมไม่อยากให้ทุกคนเข้าใจผิดว่าที่ผมหยุดกิจกรรมในครั้งนี้เป็นเพราะผมเกลียดวงการบันเทิง
ในการตัดสินใจของผมในครั้งนี้
ผมรู้สึกลำบากใจ และก็ใช้เวลามากมายไปกับการครุ่นคิด
ที่บอกว่าใช้เวลาในการคิดตัดสินใจอยู่นานนั้น
ในระหว่างนั้น…
มีทั้งความลังเลใจ…
รู้สึกครึ่งๆ กลางๆ ....
ผมคิดและเป็นทุกข์ใจในทุกๆ วัน

งานทุกอย่างที่ผมได้ทำเป็นงานที่แสนวิเศษจริงๆ
ได้เล่นหลากหลายบทบาทในการแสดง
ทำให้ทุกคนประทับใจ ได้สร้างเสียงหัวเราะ และรอยยิ้มให้กับทุกคน
เป็นงานที่แสนวิเศษ และทำให้ผมมีความรู้สึกดีๆ มากมาย
ผมจะไม่มีวันลืมเลยครับ

แต่..ชีวิตคนเราเกิดมาแค่เพียงครั้งเดียว
ผมอยากจะก้าวเดินต่อไปอย่างมุ่งมั่น และไม่อยากเสียใจภายหลัง

ต่อจากนี้ไป ก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องเลือกทางเดินใหม่
มุ่งต่อไปข้างหน้า ไม่ว่าจะต้องฝ่าฟันกำแพงอุปสรรคใดๆ ก็ตาม
ในเวลาที่ผมท้อแท้ ผมจะนึกถึงใบหน้าของแฟนๆ ทุกคน
และจะนึกถึงวันเวลาที่เราเคยทำกิจกรรมด้วยกันแน่นอนครับ

ในเวลากว่า 6 ปีที่ผ่านมา
ทุกๆ วันที่ผมได้ใช้ช่วงเวลาที่ดีๆ ไปกับแฟนๆ ทุกคน
สิ่งเหล่านั้นเป็นสมบัติอันล้ำค่าที่ผมไม่มีวันลบเลือนไปจากชีวิตผมได้
คอมเม้นในบล็อคของผมที่ทุกๆ คนเขียนกันเข้ามา
ทุกๆ เช้าหลังจากผมตื่นนอนผมก็จะเข้าไปอ่านก่อนทุกครั้ง
นอกจากคอมเม้น ทั้งของขวัญที่ทุกคนส่งมาให้ผม
ผมก็ใช้มันอย่างเกิดประโยชน์ที่สุดครับ
อีกทั้งจดหมายและก็ข้อความมากมาย
ผมจะใช้ชีวิตต่อไปข้างหน้าโดยที่ไม่ลืมมันแน่นอนครับ

สักวันหนึ่งผมจะต้องเป็นคนที่สุดยอดและสามารถที่จะมีความสุขได้
ต่อจากนี้ต่อไปผมจะก้าวเดินไปด้วยความพยายามทั้งหมดที่ผมมี

ไม่ว่าผมจะขอโทษแบบนี้อีกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
ผมก็ทำได้แค่เฝ้าขอโทษทุกคนแบบนี้

ในเวลาที่ผมได้แจ้งประกาศให้ทุกคนได้รับทราบ
คงจะทำให้ทุกคนเสียใจอยู่ใช่ไหมนะ?
ทำให้ผมรู้สึกทุกข์ใจมาโดยตลอด

ไม่ว่าผมจะต้องขอโทษอีกสักกี่ครั้งต่อกี่ครั้งผมก็มีแต่ความรู้สึกขอโทษ
อยากจะขอโทษอีกหลายๆ ครั้งเลยครับ

ตั้งแต่ผมเดบิวต์จนถึงทุกวันนี้
แม้ว่าจะบอกกล่าวความคำที่รู้สึกขอบคุณอีกกี่ครั้งมันก็ไม่เพียงพอ
ครั้งนี้ผมรู้สึกขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ครับ
ขอบคุณทุกคนครับ

ขอโทษด้วยนะครับที่ผมร้องไห้แบบนี้
ขอบคุณทุกข้อความที่เขียนมาเพื่อที่จะทำให้ผมหัวเราะอีกครั้ง

ผมรักทุกคนนะครับ"



เรามีคำพูดมากมายที่อยากจะพูด อยากร้องไห้โวยวาย แต่สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงการนั่งนิ่งๆ คิดอะไรไม่ออก เราไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ กับการที่ชอบศิลปินสักคน แล้วจู่ๆ เขามาประกาศว่าจะลาออกจากวงการ เราไม่เคยเจอจริงๆ เลยไม่รู้วิธีทำใจ ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ควรจะอวยพร ควรจะร้องไห้ หรือควรทำอะไรนอกจากมองใบหน้าเปื้อนน้ำตาของมาโอะ แล้วคิดว่า "ไม่มีคนๆ นี้อีกต่อไปแล้ว"

มันเจ็บปวดจริงๆ ค่ะ


เจ็บแบบที่บรรยายไม่ถูกเลยจริงๆ


เรื่องนี้มันเหมือนว่า เราเพิ่งได้รู้จักคนๆ หนึ่ง หลังจากได้พูดคุยกัน ทำความรู้จัก เราก็สนิทกันไปเรื่อยๆ คิดว่าเราคงกลายเป็นเพื่อนที่รู้ใจกันได้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน  วันหนึ่งเพื่อนคนนั้นก็เดินมาบอกเราว่า จะต้องเดินทางไปไกลแสนไกล ไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่ เหลือเวลาอีก 4 เดือนก็ต้องจากเราไป ให้เราเริ่มนับถอยหลังวันที่จะได้เจอกัน

มันช๊อคอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ

บางคนอาจจะคิดว่ามันโอเวอร์ เราเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายค่ะ..ยอมรับ แม้มันจะดูโอเวอร์..แต่เราคิดอย่างนั้นจริงๆ

สำหรับคนที่อยู่ห่างไกลกันข้ามประเทศ หากมาโอะไม่ใช่ไอดอล ไม่ได้อยู่ในที่ที่เราจะสามารถเจอกันได้ เราคงไม่ได้พบกัน จริงไหมคะ?

ถ้ามาโอะไม่ใช่ไอดอล เราก็ไม่รู้จะไปตามหาเขาได้ที่ไหน ถึงจะเดินทางไปถึงญี่ปุ่น เราก็ไม่รู้จะไปตามหาเขาเจอได้อย่างไร และไปหาในฐานะอะไร

สำหรับเรา..หนทางเดียวที่เราจะได้เจอเขาคือการที่เขาต้องแบกรับอนาคตและความฝันของเขาไว้บนเส้นทางที่เขาลำบากใจนั่นก็คือการเป็น "ไอดอล"

แม้จะเห็นแก่ตัว แต่มันเป็นหนทางเดียวจริงๆ ที่เราจะได้พบกัน ไม่มีเส้นทางนั้นแล้ว เราก็ไม่รู้จะเชื่อมต่อกันได้ยังไง เราไม่ใช่คนญี่ปุ่น ไม่ได้อยู่ญี่ปุ่น ไม่ได้อยู่ในฐานะอะไรเลยในชีวิตของเขา หากวันหนึ่งเราต้องการที่จะพบ เราจะพบเขาได้อย่างไร หากวันหนึ่งเขาต้องการกำลังใจ เราจะช่วยเหลือเขาได้อย่างไร อะไรบ้างที่จะเป็นไปได้ ในเมื่อสายใยเส้นนั้นได้ขาดลงไปแล้ว

เรารู้ว่ามาโอะทุกข์ใจแค่ไหนก่อนที่จะตัดสินใจแบบนี้ เขาคงทุกข์ใจมากกว่าเราไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเท่า เรารู้ว่าเขาต้องใช้ความพยายาม และความเข็มแข็งมากแค่ไหนที่จะละทิ้งสิ่งนี้ น้ำตาทุกหยดของเขาที่ไหลลงมาระหว่างบอกลาพวกเรา ทำให้เรารู้ว่า เขาเองก็เจ็บปวดเช่นกัน

เหตุผลของการจากไปนั้นเป็นเหตุผลที่เราไม่สามารถรั้งเขาได้เลย เพราะเรารู้ แล้วก็เชื่อว่าทุกคนรู้ดีว่า อาชีพนักแสดงเป็นอาชีพที่ไม่มั่งคง การที่มาโอะตัดสินใจไปเรียนต่อตามที่ตัวเองฝันไว้ เป็นสิ่งที่ถูกต้อง และดีที่สุดสำหรับชีวิตเขา เขากำลังจะมีชีวิตที่ดี...มีอนาคตที่สดใส

ในเมื่อเขาร้องไห้ขอจากไป คนที่เป็นเพียงแฟนคลับอย่างเราจะพูดอะไรได้ จะเอาอะไรไปรั้งเขา คำพูดโง่ๆ ว่า "อย่าไปนะ" ยังไม่กล้าที่จะพูดออกมาเลยค่ะ

เราเองก็อยากจะส่งข้อความให้กำลังใจไปให้มาโอะนะคะ อย่างเช่น คำว่า "ไม่เป็นไร" "จะเป็นกำลังใจให้นะ" "พยายามเข้านะ" "เราจะได้พบกันอีก" "จะรอนะ" แต่เราก็ทำไม่ได้ เพราะทั้งหมดนั้นคือคำโกหก

เมื่อถึงเวลานั้น...วันที่มาโอะจากไป เป็นเพียงฮามาโอะ เคียวสุเกะที่เป็นคนธรรมดา แม้อยากจะส่งคำยินดี หรือคำปลอบโยน..ก็ไม่รู้จะส่งไปได้ยังไง

มันน่าเศร้าจริงๆ ค่ะ

ตอนนี้เราไม่รู้ว่าจะจะรับมือกับความรู้สึกใจหายแบบนี้อย่างไร คงทำได้เพียงปล่อยให้วันเวลาทำหน้าที่ของมัน ไม่นานเราคงจะยิ้ม และยอมรับได้ เพราะที่สุดแล้ว เราทุกคนต่างมีชีวิตเป็นของตัวเอง ก็ต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุขให้ได้เน๊าะ ในเมื่อเรารักคนเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวอย่างฮามาโอะ เคียวสุเกะ เราก็ต้องเข้มแข็งให้ได้อย่างเค้าเช่นกัน

สิ่งหนึ่งที่เราอยากจะเขียนบันทึกไว้...แม้ว่าตอนนี้เราต้องพบกับความเจ็บปวดและเรื่องราวเลวร้าย แต่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้รู้จักกับมาโอะ เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่เราจะไม่ลืมเลยค่ะ

จนถึงตอนนี้...เราพูดได้ว่าเราภูมิใจในตัวมาโอะมาก เขาเป็นเด็กดี เป็นคนที่มุ่งมั่น และมีความพยายามในทุกๆ เรื่องอย่างไม่ลดละ เป็นคนที่สุดยอดมาก แม้กระทั่งการที่เขาตัดสินใจลาออกเพื่อไปทำตามความฝัน แม้เราจะเสียใจ แต่ก็ยอมรับว่าเขาเป็นคนที่เจ๋งจริงๆ

เพราะเขาเป็นคนมุ่งมั่น พยายามทำอะไรอย่างเต็มที่ ไม่ใช่คนทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ การที่ตัดสินใจแบบนี้..การที่เลือกเส้นทางชีวิตด้วยตัวเองในวัยเพียง 22 แบบนี้..ก็สมกับเป็นมาโอะแล้วล่ะนะ

เป็นคนน่าทึ่งจริงๆ  ^^

เราอาจจะโชคร้ายที่ได้เพิ่งมีโอกาสรู้จักมาโอะได้แค่ 2 เดือน เรายังมีอะไรหลายอย่างที่อยากทำเกี่ยวกับเขาเยอะแยะ

การที่เขายังอยู่ตรงนั้น มันทำให้เราอุ่นใจและรู้สึกตื่นเต้นในทุกๆ วันที่จะได้รู้ว่าวันนี้เขาจะทำอะไร ออกรายการอะไร ไปที่ไหน อยู่กับใคร ทานอะไร

เรามองปฏิทิน แล้วคุยกับเพื่อนว่า ถ้ามีโอกาสไปญี่ปุ่น จะไปหาเขาให้ได้

มีสิ่งมากมายที่อยากทำเลยค่ะ

เราเอง..เคยคิดว่าเพราะรู้จักเขาช้ากว่าคนอื่นๆ ก็เลยคิดว่าจะพยายามรักและสนับสนุนเขาให้มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ให้แพ้แฟนคลับคนอื่นๆ อยากจะได้เจอเขาแล้วส่งผ่านความรักนั้นไปให้เขารู้

แต่ว่ามันคงเป็นไปไม่ได้..โอกาสนั้น...ก็ไม่มีอีกแล้ว

2 เดือนที่ได้รู้จักเขา ยังไม่สามารถรู้ได้ว่าจะรักได้มากแค่ไหน จะทำอะไรได้มากแค่ไหน ทุกอย่างก็ต้องจบลงซะแล้ว น่าเสียดายจริงๆ เน๊าะ ^^

ทุกคนที่อ่านมาถึงตรงนี้..เราเชื่อว่าทุกคนคงจะเป็นแฟนคลับของศิลปินคนใดคนหนึ่งใช่ไหมคะ?

การมีคนที่รัก มีสิ่งให้ยึดเหนี่ยวเป็นสิ่งที่ดีและสวยงามเสมอค่ะ แม้ปลายทางมันจะจบลงที่ว่าอาจจะต้องมีคนใดคนหนึ่งถูกปล่อยมือแล้วเดินทางต่อเพียงลำพัง แต่ตลอดระยะเวลาที่เคยได้เดินร่วมทางนั้น...เราก็สามารถสะสมแรงกำลังใจให้กันและกันมากพอที่จะต่อสู้กับความอ้างว้างต่อไปได้ใช่ไหมคะ

วันนี้ยังมีคนที่เรารัก..ก็รักให้ดีที่สุด ทำให้ดีที่สุดเพื่อที่จะไม่เสียใจภายหลัง เราเชื่อว่าการพบกันของทุกคนคือโชคชะตา หากแต่เราจะสามารถสานต่อความสัมพันธ์ได้มากแค่ไหนนั้นไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา หรือความบังเอิญ แต่เป็นหน้าที่ที่เราหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสร้างขึ้นมาเอง ขอให้ทุกคนอยู่กับสิ่งที่มาเติมเต็มทุกวันของทุกคนให้มีแต่รอยยิ้ม และรักเขาให้ดีที่สุดค่ะ ^^

ตอนนี้...แม้เราจะไม่รู้ว่าจะติดตามเขาได้อีกนานแค่ไหน แต่ในอนาคต..เมื่อวันหนึ่งที่เราอาจจะลืมเลือนมาโอะไปแล้ว แต่เมื่อใดที่เราหวนคิด เรามั่นใจได้ว่าเด็กคนนั้นจะต้องมีความสุขอยู่ที่ใดที่หนึ่งบนโลกนี้อย่างแน่นอน เราจะไม่เสียใจ ที่ครั้งหนึ่งเราเคยได้รับพลังใจมากมายจากเด็กคนนั้นค่ะ

มาโอะจัง, ขอบคุณนะ

浜尾 京介,  ありがと。



 

Comment

Comment:

Tweet

น่าเศร้าเราก้อช็อคเหมือนกันนะ แต่เค้าน่าจะกลับอีกนะ คอยติดตามต่อไปนะ สู้ๆ surprised smile

#3 By (1.47.73.136|1.47.73.136) on 2014-09-07 17:23

เพิ่งได้เข้ามาอ่าน  คิดว่าโชคดีมากค่ะ  ที่บทความสวยๆแบบนี้ยังไม่ถูกลบไปเสียก่อน  ชอบข้อความนี้มากค่ะ "เราเชื่อว่าการพบกันของทุกคนคือโชคชะตา หากแต่เราจะสามารถสานต่อความสัมพันธ์ได้มากแค่ไหนนั้นไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา หรือความบังเอิญ แต่เป็นหน้าที่ที่เราหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสร้างขึ้นมาเอง ขอให้ทุกคนอยู่กับสิ่งที่มาเติมเต็มทุกวันของทุกคนให้มีแต่รอยยิ้ม และรักเขาให้ดีที่สุดค่ะ"
ถึงวันนี้  แม้ว่าความหวังของการกลับมาของมาโอะ จะคงเหลือน้อยเต็มที แต่ก้อยังมีความสุขกับการได้รอคอยค่ะ  เพราะ คนที่รออยู่ด้วยกันเป็นคนที่น่ารักมากๆ ทำให้การรอมาโอะ เป็นไปอย่างสนุกสนานอยู่ทุกวัน รอยยิ้มของมาโอะเห็นทีไร โลกก้อยังสดใสอยู่
กลับมาไวไวนะมาโอะ 
 

#2 By นีน่า (76.95.244.250|76.95.244.250) on 2014-08-04 06:44

เข้าใจค่ะ จะขอติดตามคลอดไปแต่ถ้าทำตามที่ตัวเองตั้งใจไว้ได้แล้วขอให้คิดถึงพวกเรามั้งน่ะ อยากเห็นรอยยิ้มของมาโอะอีกครั้ง

#1 By Honey on 2014-05-26 17:59